Σε μπεζάκι βγαίνει;

 η τέχνη της γκραβούρας.

μια τέχνη που σε πάει σε χρόνους αλλοτινούς.

τότε που οι ατρόμητοι θαλασσοπόροι

όργωναν τους ωκεανούς

κόντρα στον λυσσασμένο άνεμο  

με βάρκα την ελπίδα.

ω, κοίτα πώς κυματίζουν 

περήφανες οι γαλαν...

κάτσε λίγο

κάτι δεν πάει καλά

Οϊμέ!Αλίμονο!

Καημένη γαλανόλευκη,

παίξανε μαζί σου στο φώτοσοπ

και σε περιγελούνε στις γκραβούρες τους οι Ξένοι.

Δύσμοιροι και χιλιόπαθοι ελληναράδες,

ποιο διεθνές δικαστήριο θα σας δώσει το ISO 

για το σύμβολο που χάνετε;

Δημώδες αγνώστου

και δωράκι το ορίτζιναλ πριντ.

του 1700 παρακαλώ.

Credits στην Δρα Κικ Νοτς για την ανακάλυψη.

Ο καιρός στα χρόνια της καταστολής

Φυσικά και δεν υπάρχει προτιμότερη καταστολή. Δηλαδή στο γκάλοπ:

Στις διαδηλώσεις, κατά την εφαρμογή της

κατασταλτικής μεθόδου, προτιμάτε να σας:

α. Δέρνουν

β. Ψεκάζουν

γ. Συλλαμβάνουν

δ. Όλα τα παραπάνω

ε. Τράβα ψόφα.

η απάντηση είναι προφανής. (το ε, για όσους έχουν αμφιβολίες)

Και ενώ ζούμε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, κάθε χώρα καταφέρνει ακόμα να διατηρεί εκείνα τα ήθη, έθιμα, αλλά και παραδόσεις που συγκροτούν την ιδιαιτερότητα του κάθε πολιτισμού. Έτσι και η καταστολη, μαζί με την κουζίνα και τα τοπικά αξιοθέατα, δίνει στοιχεία για την κουλτούρα κάθε λαού.

Χαρακτηριστικά αναφέρονται:

Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία: το μεσογειακό ταμπεραμέντο των γνωστών κοινωνικών λειτουργών, εκδηλώνεται με βρισίδια, ξύλο, δακρυγόνα, συλλήψεις, το καθένα ξεχωριστά και όλα μαζί στη διάρκεια των διαδηλώσεων.

Γερμανία: ξύλο, κάμερες, συλλήψεις. Αρκετά συγκρατημένα και πάντα με επαγγελματισμό, καθώς μιλάμε για μια εξελιγμένη και ''πολιτισμένη'' χώρα της ευρώπης, η οποία δεν μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό της η καταστολή της να είναι πιο έντονη από τη γεύση των φαγητών της, και πιο θερμή από τα καλοκαίρια της.

Αγγλία: Εδώ θα σταθούμε, διότι αξίζει να σημειωθεί το παράδειγμα της Αγγλίας ως απόδειξη ότι ''στον- καπιταλισμό-θα-επιστρατεύσουμε-μέχρι-και-τα-καιρικά-φαινόμενα''. Διότι ενώ το ξύλο δεν φεύγει ποτέ απ το μενού, στην αγγλία εφαρμόζεται μια επαναστατική μέθοδος καταστολής. Το kettling. (του ουσιαστικού kettle που σημαίνει χύτρα, κατσαρόλα, μάλλον γιατί σ' αφήνουν να βράσεις στο ζουμί σου) Κατά την διάρκεια του kettling, μεγάλες ομάδες γνωστών κοινωνικών λειτουργών κυκλώνουν μικρές ή μεγάλες ομάδες του όγκου της διαδήλωσης και τις απομονώνουν. Ο αποκλεισμός αυτός μπορεί να κρατήσει από 1 ώρα μέχρι όσο έχουν όρεξη οι γνωστοί κοινωνικοί λειτουργοί. (συνήθως έχουν πολλή όρεξη..). Θα μου πείτε, μα καλά είναι αυτό μέθοδος καταστολής; Ω!, ναι. Διότι κατά τη διάρκεια του kettling, δεν μπορείς να φύγεις από τον κλοιό, ούτε αν κατουριέσαι, ούτε αν πεινάς, ούτε αν έχεις πάθει αφυδάτωση, ούτε αν πρέπει να πας να ταΐσεις το ψάρι σου (βλ. Αλιευτική στην καθημερινή ζωή). Δε φεύγεις λέμε! Ενδεχομένως την άνοιξη να χρησιμοποιηθούν και άλλες μέθοδοι ,αυτή τη στιγμή πάντως, με τη θερμοκρασία στους -2, και το χιόνι να στολίζει όλο αυτό το μαγευτικό σκηνικό, νομίζω ότι μετά από 5 ώρες υπό kettling, και ενώ έχει σταματήσει η κυκλοφορία του αίματος σου μπορεί και να αναφωνήσεις

''Πετάξτε μας τα δακρυγόνα να τελειώνουμε''.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα kettling

Η αλήθεια μάλλον είναι ότι όλα συνηθίζονται- άλλωστε οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι έχουν περάσει και πολύ χειρότερα. Ή ακόμα κι αν δεν συνηθίζονται, αυτή η διαλεκτική των πραγμάτων μπορεί τουλάχιστον να σώσει κάπως την κατάσταση. Γιατί, μεταξύ μας, αν φοράς 3-4 πουλόβερ κάτω από το παλτό σου, μάλλον το ξύλο πονάει λιγότερο..

Επιστημονικές εφαρμογές

Το να είσαι επιστήμονας πρώτης βαθμίδος (μπλιαχ) σου δημιουργεί κάποια ερωτήματα, είναι αλήθεια. Λίγο όμως πριν περάσεις το κατώφλι του μηχανισμού που θα σε κάνει επιστήμονα δεύτερης βαθμίδος/πιο επιστήμονα (μπλιαχ μπλιαχ) αρχίζεις να έχεις σοβαρές αμφιβολίες για το τι σκατά την κάνουν οι άνθρωποι όλη αυτή την επιστήμη, και ακόμα χειρότερα, τι σκατά θα την κάνεις ΕΣΥ όλη αυτή την επιστήμη.

Γιατί υπάρχουν αυτοί οι επιστήμονες:

''Έμπειρος και γνωστός επιστήμονας, καθηγητής, σπουδαγμένος εις άρτιαν και πασίγνωσταν πανεπιστήμια στας Ευρώπας με ειδικότητα σε θέματα τεχνικών έργων, γεωλογίας, γεωτεχνικών κατασκευών, περιβάλλοντος κ.α...κάπου μεταξύ άλλων, αναφέρει σε συγγραφικό του ¨ξε¨πόνημα που διδάσκεται στο πανεπιστήμιο τα εξής :

Λόγω μεγάλης σκληρότητας π.χ οι χαλαζίτες ενώ έχουν μεγάλη αντοχή και είναι ιδανικοί για τη διάνοιξη σηράγγων και ανόρυξη γεωτρήσεων αποφεύγονται λόγο του μεγάλου κόστους.......

Ορίστε τι μαθαίνει και τι μεταλαμπαδεύει ο Έλληνας επιστήμονας στα φιντανάκια του...
Αυτός είναι ο ρόλος του επιστήμονα σήμερα, να βρίσκει φτηνές λύσεις, μη ασφαλείς για τον κόσμο, στα αφεντικά του...''

http://sure-realism.blogspot.com/2010/08/blog-post_26.h

αλλά υπάρχουν και αυτοί οι ''επιστήμονες'':

Between the end of April and the end of June, we entered various sites (Aix-les-Milles, Tarascon, Villeneuve-les-Maguelonne, Pontoise, Maubeuge, Bapaume) where we rendered the concrete meant for the building sites useless

thanks to a procedure of elementary simplicity. In fact, sugar, mixed in the cement at a proportion of one to a thousand (or about two pounds to a ton), hinders the concrete from setting, definitively weakening it so that it becomes crumbly as soon as it dries. Even though we weren’t able to monitor our action, we still have the satisfaction of having caused the construction companies in charge to lose time and money and of thinking that certain walls aren’t as solid as they seem.

(Από την ανάληψη ευθύνης των Os Cangaceiros, για σαμποτάζ στα εργοτάξια νέων φυλακών.)

Και εκεί που θα μπορούσες να γεμίσεις ολόκληρες σελίδες ημερολογίου με τη λέξη ''μπλιαχ'', αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι ίσως τελικά, η ''επιστήμη'' να μην είναι και τόσο αηδιαστική. Το μυστικό βρίσκεται στην εφαρμογή...

Υ.Γ.: Ζητώ ταπεινά συγγνώμη από τους μη αγγλομαθείς, αλλά κάντε λίγο υπομονή και θα το βρείτε ολόκληρο το βιβλίο μεταφρασμένο, σε επιλεγμένα σημεία, σύντομα.. Κάποιοι ''επιστήμονες'' are working on it..

Οι πιο ανυπόμονοι και ενθουσιώδεις μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ: http://zinelibrary.info/files/a_crime_called_freedom.pdf

Πλάκα με κάνεις..

Ήθελα να κάνω μια ανάρτηση για τον έρωτα. Λίγο γλυκιά, λίγο αστεία, καμιά εικονίτσα εξυπναδίστικη, λίγο να βγάλω και τον πόνο μου, λίγο να ρομαντζάρουμε έτσι καλοκαίρι που είναι... αλλά μπα! Για άλλη μια φορά κάποιοι πρόλαβαν να κάνουν κάτι πιο εντυπωσιακό, καθόλου γλυκό, πολύ αστείο κλπ κλπ. Δείτε λοιπόν αυτό για αρχή, και για τον έρωτα, δεν πειράζει, τα λέμε άλλη μέρα....

http://www.businesswoman.gr/index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&id=23&Itemid=43

ΥΓ: Τα ευχαρηστήριά μου στη Σμήννεφα για την υπόδειξη..

Όταν το μηδέν συνάντησε το άπειρο

Δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η

ανθρώπινη βλακεία. Και για το σύμπαν δεν είμαι

απόλυτα σίγουρος …

Άλμπερτ Αϊνστάιν

Ας θεωρήσουμε ότι ο πληθυσμός της Γης είναι ο παράγοντας χ. Και ας υποθέσουμε ότι η ανθρώπινη βλακεία, ως μη μετρήσιμο μέγεθος (όπως π.χ. η ανθρώπινη ευαισθησία, το ανθρώπινο θάρρος, η ανθρώπινη αδιαφορία) μπορεί να μετρηθεί με όρους φέροντα οργανισμού (δηλαδή 1 ηλίθιος, 2 ηλίθιοι, 3 ηλίθιοι κλπ κλπ).

Έστω λοιπόν ότι οι ηλίθιοι είναι ο παράγοντας ψ.

Εδώ πρέπει να γίνει ένας διαχωρισμός, ο οποίος θα φανεί αργότερα εξαιρετικά βοηθητικός για τους υπολογισμούς μας.

Στη σοβιετική Ρωσία, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ο, πολύ πετυχημένος, όρος ''χρήσιμοι ηλίθιοι''.

Ο όρος αυτός έφτασε από τότε, μέχρι τις μέρες μας να ορίζει αυτούς οι οποίοι ενώ θεωρητικά υπερασπίζονται τους καλούς, ή θεωρούν εαυτόν κομμάτι των καλών κάνουνε καλύτερα κι από τους ίδιους τους κακούς τη δουλειά των κακών και μάλιστα χωρίς να τους κοστίζουν ούτε ένα ρούβλι.

Έστω λοιπόν ότι οι χρήσιμοι ηλίθοι είναι ο παράγοντας ψ1.

Αυτό βέβαια σημαίνει ότι υπάρχουν και άχρηστοι (μα παντελώς άχρηστοι σας λέω) ηλίθιοι. Στους άχρηστους ηλίθιους συμπεριλαμβάνονται όλοι οι εξ ορισμού, εξ αρχής, εκ θέσεως, και ενδεχομένως εξ επιλογής, κακοί. Έστω λοιπόν ότι οι άχρηστοι ηλίθιοι είναι ο παράγοντας ψ2.

Όλοι οι υπόλοιποι που δεν βρίσκουν τους εαυτούς τους ούτε στη μία κατηγορία ούτε στην άλλη, οι ''έξυπνοι'' δηλαδή, (τρομάρα τους) προβληματίζονται και δυσανασχετούν με την θάλασσα ηλιθίων, χρήσιμων και άχρηστων, στην οποία κολυμπάνε, αλλά άμα πιάσει καμιά φουρτούνα μπορεί και να πιαστούνε και από κανέναν ηλίθιο για να επιπλεύσουν. Έστω λοιπόν ότι οι υπόλοιποι του πλανήτη, οι ''έξυπνοι'', είναι ο παράγοντας ω.

Δεν θα σας κουράσω με αλγόριθμους, εξισώσεις και περίεργα σύμβολα. Παραθέτω βέβαια τον μαθηματικό τύπο της εξίσωσης παρακάτω και όσοι θέλετε μπορείτε να το δοκιμάσετε στο σπίτι, πάντα με προσοχή και υπό την επίβλεψη κάποιου ειδικού, για να επαληθεύσετε το αποτέλεσμα. Όχι για να μη λέτε ότι σας λέω και ψέματα δηλαδής....

Το αποτέλεσμα της πολύπλοκης αυτής πράξης, αποκωδικοποίησε και αποτύπωσε σε λέξεις ο φίλος Α. πριν μερικά χρόνια, και μέχρι τις μέρες μας, φωτίζει το δρόμο για τη λύση τέτοιων δύσκολων προβλημάτων....

Ανάμεσα στο σκατό και το απόσκατο

δεν διαλέγεις το σκατό.

Τραβάς καζανάκι.

Α.Ι.