Μάνα, τον είδες το δράκο στην κουζίνα;

Η τηλεφωνική παρέμβαση έχει περάσει στην ιστορία, και όχι μόνο της rave. Αθάνατη ελληνίδα μάνα ρέιβερ...

Όταν το μηδέν συνάντησε το άπειρο

Δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η

ανθρώπινη βλακεία. Και για το σύμπαν δεν είμαι

απόλυτα σίγουρος …

Άλμπερτ Αϊνστάιν

Ας θεωρήσουμε ότι ο πληθυσμός της Γης είναι ο παράγοντας χ. Και ας υποθέσουμε ότι η ανθρώπινη βλακεία, ως μη μετρήσιμο μέγεθος (όπως π.χ. η ανθρώπινη ευαισθησία, το ανθρώπινο θάρρος, η ανθρώπινη αδιαφορία) μπορεί να μετρηθεί με όρους φέροντα οργανισμού (δηλαδή 1 ηλίθιος, 2 ηλίθιοι, 3 ηλίθιοι κλπ κλπ).

Έστω λοιπόν ότι οι ηλίθιοι είναι ο παράγοντας ψ.

Εδώ πρέπει να γίνει ένας διαχωρισμός, ο οποίος θα φανεί αργότερα εξαιρετικά βοηθητικός για τους υπολογισμούς μας.

Στη σοβιετική Ρωσία, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ο, πολύ πετυχημένος, όρος ''χρήσιμοι ηλίθιοι''.

Ο όρος αυτός έφτασε από τότε, μέχρι τις μέρες μας να ορίζει αυτούς οι οποίοι ενώ θεωρητικά υπερασπίζονται τους καλούς, ή θεωρούν εαυτόν κομμάτι των καλών κάνουνε καλύτερα κι από τους ίδιους τους κακούς τη δουλειά των κακών και μάλιστα χωρίς να τους κοστίζουν ούτε ένα ρούβλι.

Έστω λοιπόν ότι οι χρήσιμοι ηλίθοι είναι ο παράγοντας ψ1.

Αυτό βέβαια σημαίνει ότι υπάρχουν και άχρηστοι (μα παντελώς άχρηστοι σας λέω) ηλίθιοι. Στους άχρηστους ηλίθιους συμπεριλαμβάνονται όλοι οι εξ ορισμού, εξ αρχής, εκ θέσεως, και ενδεχομένως εξ επιλογής, κακοί. Έστω λοιπόν ότι οι άχρηστοι ηλίθιοι είναι ο παράγοντας ψ2.

Όλοι οι υπόλοιποι που δεν βρίσκουν τους εαυτούς τους ούτε στη μία κατηγορία ούτε στην άλλη, οι ''έξυπνοι'' δηλαδή, (τρομάρα τους) προβληματίζονται και δυσανασχετούν με την θάλασσα ηλιθίων, χρήσιμων και άχρηστων, στην οποία κολυμπάνε, αλλά άμα πιάσει καμιά φουρτούνα μπορεί και να πιαστούνε και από κανέναν ηλίθιο για να επιπλεύσουν. Έστω λοιπόν ότι οι υπόλοιποι του πλανήτη, οι ''έξυπνοι'', είναι ο παράγοντας ω.

Δεν θα σας κουράσω με αλγόριθμους, εξισώσεις και περίεργα σύμβολα. Παραθέτω βέβαια τον μαθηματικό τύπο της εξίσωσης παρακάτω και όσοι θέλετε μπορείτε να το δοκιμάσετε στο σπίτι, πάντα με προσοχή και υπό την επίβλεψη κάποιου ειδικού, για να επαληθεύσετε το αποτέλεσμα. Όχι για να μη λέτε ότι σας λέω και ψέματα δηλαδής....

Το αποτέλεσμα της πολύπλοκης αυτής πράξης, αποκωδικοποίησε και αποτύπωσε σε λέξεις ο φίλος Α. πριν μερικά χρόνια, και μέχρι τις μέρες μας, φωτίζει το δρόμο για τη λύση τέτοιων δύσκολων προβλημάτων....

Ανάμεσα στο σκατό και το απόσκατο

δεν διαλέγεις το σκατό.

Τραβάς καζανάκι.

Α.Ι.

Get the whole picture

Πριν λίγο καιρό, ο φίλος μου ο ξεναγός, μου επισήμανε πολύ σωστά ότι δεν έχω γράψει την ''διακηρυκτική'' ανάρτηση του ιστολογίου μου. Τον πρόλογο βρε παιδάκι μου. Και η αλήθεια είναι ότι είχα σκεφτεί αρκετούς προλόγους, αλλά η λύση δόθηκε από το γνωστό ''μια εικόνα, χίλιες λέξεις''. Νομίζω λοιπόν, πως σας σώζω από το διάβασμα τουλάχιστον 2.000 λέξεων με τον πρόλογο που επέλεξα.....

κάποιος τρελός/ χαομένος/ μπερδεμένος/ μπάχαλος/ βάνδαλος/ τρομοκράτης/ προβοκάτορας διασπά το λαϊκό κίνημα και διαταράσσει την οικιακή ειρήνη, προβαίνοντας στο απονενοημένο διάβημα χωρίς τη στήριξη των μαζών.....

......ή μήπως όχι ??

Υ.Γ.: Η φωτογραφία τραβήχτηκε στις αρχές Δεκέμβρη του 2008, στο Σύνταγμα.

Ιστορίες για ψάρια

Μετά από χρόνια συστηματικής δουλειάς, συλλογής στοιχείων που πλέον γεμίζουν γήπεδο, αλλά και ενδελεχούς επιτόπιας παρατήρησης, η ερευνητική ομάδα του συγκεκριμένου blogspot, παρουσιάζει περήφανα τη σειρά ''ΑΛΙΕΥΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ''. Κορυφαίοι μελετητές όπως ο Δρ. Muz Lenaki, o Δρ. Γαβ-Γαβ, η Δρ. Κικ Νοτς και άλλοι, ασχολούνται εδώ και χρόνια με το ζήτημα του ιχθύ.

Σε όλες σχεδόν τις κουλτούρες του κόσμου, το ψάρι, έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Είτε είναι αυτό που κολυμπάει ανάποδα στα αφρισμένα νερά του ποταμού, είτε είναι αυτό που πολλαπλασιάστηκε από έναν κύριο, είτε είναι αυτό που μίλησε για να φέρει ένα τρομαχτικό νέο.

Εκείνο όμως που αποκτά ενδιαφέρον είναι η μελέτη της ύπαρξης του ψαριού, στην καθημερινότητα των κατοίκων του ελλαδικού χώρου εν έτει 2010. Θα πάρουμε με τη σειρά τα παραδείγματα για να γίνουν πιο εύκολα κατανοητά στους αναγνώστες.

ΨΑΡΙ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ

Κάποιοι, όταν ήταν παιδιά, δέχτηκαν ένα δώρο από κάποιο συγγενή, ενδεχομένως και τη μανούλα ή τον πατερούλη, το οποίο δεν ήταν άλλο από το χαριτωμένο χρυσόψαρο στη γυάλα. Η υπερβολική αγάπη του παιδιού απέναντι στο πετ του (το λεγόμενο hyperlove), οδήγησε πολλές φορές στο υπεβολικό τάισμα του ζωντανού, το οποίο όπως γνωρίζουμε όλοι, επιφέρει το θάνατο, καθότι το ψάρι είναι λίγο χαζό και ότι του δώσεις τρώει, μέχρι που να σκάσει. Και εδώ βρίσκεται η πηγή του κακού. Μετά από αυτή την τραυματική εμπειρία, το παιδί αποκτά μια αδυναμία ψυχικής σύνδεσης με οτιδήποτε ζωντανό, κοινώς γίνεται γαϊδούρι. Χαρακτηριστική είναι η έκφραση σε στιγμές εξομολόγησης ''Πέθανε το ψάρι μου όταν ήμουν μικρός/ή, και από τότε φοβάμαι να δεθώ''.

Συμβουλή: Σταματήστε να αγοράζετε ψάρια-κατοικίδια στα παιδιά, γιατί εκτός του ότι ΟΧΙ, ΔΕΝ είναι χαριτωμένο ένα πλάσμα μέσα σε γυάλα, είναι υπαρκτός ο κίνδυνος, σε περίπτωση που το ψάρι αποχαιρετήσει το μάταιο τούτο κόσμο, το βλαστάρι σας να μετατραπεί σε μια ταλαιπωρία για τους γύρω του.

ΨΑΡΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Υπάρχουν βέβαια και εκείνοι που ήταν πιο συνετοί, και έχουν καταφέρει να κρατήσουν το ψάρι τους ζωντανό. Αυτό δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση την έκφραση του hyperlove, η οποία όμως δεν εκδηλώνεται με υπερβολικό τάισμα (''το σύνδρομο της γιαγιάς'') αλλά καταλήγει να αποτρέπει επιλεκτικά τους ιδιοκτήτες του ζωντανού, από τη συμμετοχή τους σε κρίσιμες διαδικασίες. Χαρακτηριστικός σε αυτή την περίπτωση φιλόζωου είναι ο παρακάτω διάλογος:
- Θα έρθεις στην πορεία/συνέλευση/....??
- Θα το ήθελα πολύ, αλλά εκείνη την συγκεκριμένη ώρα είναι που τρώει το ψάρι μου και αν δεν το ταΐσω θα πάθει κακό.
ή αντίστοιχα
- Μήπως μπορείς να βοηθήσεις στη μετακόμιση του/της...??
- Ναι ρε γαμώτο ήθελα, αλλά πρέπει να φάει το ψάρι εκείνες τις μέρες και δεν νομίζω να μπορέσω.
Εδώ παρατηρούμε την μετακύλιση ευθύνης στο ψάρι, το οποίο φυσικά δεν μπορεί να πει ότι δεν έχει πρόβλημα με την ώρα του ταΐσματος, αλλά η υπεραγάπη (hyperlove) χρησιμοποιείται σαν επιχείρημα για την αποφυγή ''επίπονων'' καταστάσεων.

ΠΡΟΣΟΧΗ!! Αυτή η κατηγορία, όσο το ψάρι είναι ζωντανό, διατηρεί την ικανότητα ψυχικής σύνδεσης με άλλους ανθρώπους, αλλά τρέμετε τη στιγμή που το ψάρι θα πεθάνει.

Συμβουλή: Αν έχετε φίλο με κατοικίδιο ψάρι, φέρτε τον σε επαφή και με άλλα ζώα. Θα βρείτε εύκολα, υπάρχουν πολλά εκεί έξω, και πιστέψτε μας, τα αποτελέσματα θα σας καταπλήξουν.


ΨΑΡΙ ΚΑΙ ΖΩΔΙΑ
Φίλε Iχθύ...Μετά από όλα αυτά, ο μοναδικός τρόπος να γλιτώσεις από την φρικιαστική μοίρα του ζωδίου σου, είναι να στραφείς στον ιστορικό υλισμό και τη διαλεκτική, αν δεν το έχεις κάνει ήδη. Όχι δεν είμαστε με τα ζώδια και τη μεταφυσική, και δεν καταλαβαίνουμε γιατί επειδή γεννήθηκες το Φεβρουαρομάρτιο έχεις περισσότερη ανάγκη από τροφή ή αγάπη από εμάς τους υπόλοιπους. Επίσης σημαντικό είναι να θυμάσαι, ότι είσαι άνθρωπος και όσο και να το ήθελες, δεν ζεις μέσα σε γυάλα.

ΠΡΟΣΟΧΗ!! Όταν λέμε να στραφείς στον υλισμό, εννοούμε ολοκληρωτικά, όχι να κρυφοκοιτάζεις τα ζώδια ενώ περιμένεις στο περίπτερο για τσιγάρα.
Στην περίπτωση που δεν ακολουθήσεις τη συμβουλή της ερευνητικής μας ομάδας, κατά την οποία σου ευχόμαστε να σου καεί η motherboard, αγόρασε κανένα πυργάκι και κανένα περίεργο φύκι, για να είναι πιο ευχάριστη, τουλάχιστον, η διαμονή σου μέσα στη φανταστική σου γυάλα.

Μετά από αυτή την εισαγωγική κατάθεση δεδομένων, η ερευνητική ομάδα μας η οποία εργάζεται ολημερίς κι οληνυχτίς, δεσμεύεται να επανέλθει με νέες αποκαλύψεις στο ζήτημα των ψαριών. Μέχρι τότε περιμένουμε τις δικές σας εμπειρίες, οι οποίες είναι εξαιρετικά πολύτιμες για τη συνέχιση του θεάρεστου έργου μας.

Decadence Λάιβ

Μετά το www.apisti.com, μετά το 60 megabyte Ram, η τεχνολογία έρχεται για άλλη μια φορά να δέσει με την παράδοση, και να εκφράσει την καψούρα με έναν τρόπο αναβαθμισμένο, φέρνοντας ακόμα και τα πιο σκληροπυρηνικά κομπιούτερ γκιγκζ, ένα βήμα πιο κοντά σε αυτό που λέμε μεταμετά σκυλάδικο. Δικό σας...

Πρόταση δώρου για όσες γιόρτασαν τη μέρα της γυναίκας

Κατεβάζετε λίγο την ασπίδα σας να βλέπουμε οι πίσω;

Ακολουθώντας τη χρόνια παράδοση στον πολιτισμό, τις τέχνες και τα γράμματα, η Θεσσαλονίκη πρωτοπορεί για άλλη μια φορά στο κόσμο της Σκέψης και της Τέχνης. Στα πλαίσια της νέας μεγάλης καμπάνιας του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη,σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού, για την αναβάθμιση του μορφωτικού επιπέδου των ''εργαζομένων'' του,η πόλη μας είναι η πρώτη, ναι! η πρώτη που προσφέρει αυτή τη δυνατότητα. Ένα όμορφο χειμωνιάτικο (προς άνοιξη) απόγευμα, ο κεντρικός δρόμος μπροστά στη μονή Λαζαριστών αποκλείστηκε, και εμφανίστηκαν 5 κλούβες και 3 περιπολικά. (βλέπετε, χρησιμοποιώ ''πολιτισμένη'' ορολογία) Μην ήτανε δρακόντεια μέτρα ασφαλείας? Μην έφτασαν οι άγριοι μέχρι τη Σταυρούπολη για το λεγόμενο σπάσε-κάψε? Μην ήρθαν να πάρουν τη Πόλη (από το Σταυρούπολη) οι σοσιαλιστες? Όχι. Τίποτα από όλα αυτά. Από τα οχήματα, κατέβηκαν, με full εξάρτηση παρακαλώ,αν εξαιρέσουμε τα κράνη και τις ασπίδες, τα οποία θεωρούνται extra accessoires και εμφανίζονται μόνο σε μεγάλα ιβέντς, οι γνωστοί, και αγαπητοί σε όλους Προστάτες του Πολίτη. Μια πανδαισία από μπλε και πράσινο πλημμύρισε την περιοχή μπροστά στο θέατρο, και όλο αυτό το δίχρωμο μπουλούκι πέρασε (το πιθανότερο για πρώτη φορά) την πόρτα του θεάτρου της μονής Λαζαριστών.

Κ Ι Ν Η Σ Α Ρ Α!!!!Επιτέλους να ψυχαγωγηθούν (βλέπετε,δεν λέω διασκεδάζουν) και λίγο αυτά τα καημένα τα παιδιά, που ξεροσταλιάζουν στους δρόμους όλη μέρα κι όλη νύχτα και δεν έχουν χρόνο να διαβάσουν ένα βιβλίο βρε αδερφέ, να πάνε μια αβάν πρεμιέ σαν άνθρωποι.....

(Δεν θα αναφερθώ στο γεγονός ότι μπήκανε τσάμπα, ενώ τα μαθητάκια ακόμα πληρώνουν, γιατί θα χαλάσει το κλίμα και δεν το θέλω.)

Το σοκ και δέος που προκλήθηκε στους παρευρισκόμενους συντρόφους και συντρόφισσες (έχουμε κ εμείς καλλιτέχνες, αμέ πώς) δεν τους επέτρεψε να απαθανατίσουν το μοναδικό θέαμα. Παρόλαυτα έχουν ήδη δεσμευτεί για την παροχή οπτικοακουστικού υλικού στην επόμενη εκπαιδευτική εκδρομή της οποίας θα γίνουν μάρτυρες. Για τους ανυπόμονους, έχετε τα μάτια σας ανοιχτά και τις κάμερες έτοιμες...Coming soon to a theatre near you..






Υ.Γ.: Η ταινία ομολογώ, δεν μου άρεσε, αλλά από ιδέες άλλο τίποτα...Βρε λες να κλειδώσουμε τις πόρτες;;.....